Şiir, Tefekkür, Yaşam

Modernizm [Şiir]

Şehir çok kalabalık
Bulamıyorum kendimi
Koşuşturmacalar arasında kayboluyorum
İnsanlar hepsi birden bir şey kovalıyor
Birçoğu çoğunu kandırıyor
Birçoğu çoğunlukta ezilip kalıyor
Neredeyim ben
Benliğim hangi dipsiz kuyuda
Anlamadım bu nasıl sahra


Üşüyor ellerim
Şehir çok soğuk
Beton hükmediyor şehre
Betonun soğukluğu vurmuş herkese
Baksana kaskatı kesilen şu yüzlere
Cansız ruhsuz bedenlere
Beton gibi herkes
Konuşmak anlaşmak anlatmak
Çok zor bunları yapmak
Ruh yoksa bedene ne gerek var
Ruhsuz cisim betonda da var


Gözlerim kamaşıyor
Göremiyor gözlerim göğü
Gökdelenler göğü kaplıyor
Ayın ışığı vurmuyor yüzüme
Yıldızlar gözükmüyor
Konuşmuyor yıldızlar benimle
Lambalar set çekiyor yıldızlara
Karanlıkta kayboluyorum 
Yalnızlığıma dost olan gece
Seni artık bulamıyorum


Modernizm 
Gelince şehir şeklinde
Ne benliğimiz kaldı ne bir şeyimiz
Alıp gitti her şeyimizi
Modern mezarlar kurdular
Betondan ruhsuz olan her şeyden
Ruhumuzu dahi aldılar elimizden 
Vicdanı söktüler kalbimizden
Bizi biz yapan ne varsa aldılar
Ne gökkubbe kaldı bize
Ne içimizdeki mutlak insanlık
Hepsi şehrin içinde kayboldu
Şehir bizi modernce boğdu
Geriye kalan betondan insanlar oldu


Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver



İlginizi Çekebilecek Diğer İçerikler

One comment

  1. 1

    teşekkür ederim.
    cihat sadece kılıçsallamakla olmuyor,
    günümüzde cihadlar farklı alanlarda farklı şekilde yapılıyor,
    ne mutlu allah yolunda cihad edenlere,

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar * olarak işaretlendi

Bu HTML etiketlerini ve özniteliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>